Plan B za Ukrajinu: Francuska, Njemačka i Britanija spremaju svoj pregovarački format

Prema pisanju američkog lista, evropske diplomate nastoje da dogovore format budućih pregovora kako bi zaštitile interese Evrope i obezbijedile joj mjesto za pregovaračkim stolom.Planove, prema navodima pet neimenovanih evropskih zvaničnika, predvode Francuska, Njemačka i Velika Britanija.

Dvojica visokih evropskih diplomata i jedan visoki evropski zvaničnik naveli su da Francuska i Njemačka imaju vodeću ulogu u usaglašavanju evropske pozicije.

London je, prema istom izvoru, oprezniji. Kako se navodi, novi britanski premijer Endi Bernam navodno ne želi da ugrozi odnose sa američkim predsjednikom Donaldom Trampom.

Francuska, Njemačka i Velika Britanija smatraju da bi upravo ove tri zemlje trebalo da imaju ključnu ulogu u pregovorima i da budu među glavnim evropskim akterima u podršci Ukrajini, navode evropski zvaničnici koje citira list.

Istovremeno, u diplomatskim krugovima pojavljuju se i inicijative zemalja koje nastoje da doprinesu uspostavljanju dijaloga između Moskve i Kijeva.

Zelenski: Predali smo Americi predloge za kraj rata

Glavni savjetnik predsjednika Brazila za međunarodne poslove Selsu Amorim izjavio je 12. avgusta da su mu se zapadnoevropske zemlje obratile sa molbom da Brazil pomogne u organizovanju dijaloga sa Rusijom.

Amorim je naveo da Brazil zadržava neutralnu poziciju i zalaže se za multipolarni svjetski poredak, koji ne podrazumijeva automatsko svrstavanje uz određene političke blokove.

Do kontakata između Moskve i Vašingtona došlo je i na samitu ASEAN-a u Manili 23. jula, kada su se sastali ruski ministar spoljnih poslova Sergej Lavrov i američki državni sekretar Marko Rubio.

Lavrov je tada Rubiju predstavio rusku procjenu situacije na liniji fronta u Ukrajini i istakao spremnost Moskve da se sukob riješi diplomatskim putem.

Rubio je razgovor opisao kao otvoren i dobar, ali je istovremeno ukazao na potrebu za pronalaženjem „novih ideja“ u vezi sa Ukrajinom.

Navodi „Njujork tajmsa“ ukazuju na nastojanja evropskih zemalja da obezbijede sopstvenu ulogu u eventualnom budućem pregovaračkom procesu, u trenutku kada se u diplomatskim krugovima sve više govori o različitim formatima za okončanje sukoba.