Nije dobro zavisnost zamijeniti drugom zavisnošću

Debitantski film "Oče naš" Gorana Stankovića prikazan je sinoć na Kanli kuli u okviru takmičarskog programa 39. Filmskog festivala Herceg Novi.

Priča ovog Stankovićevog filma takođe je bazirana na istinitom događaju u Srbiji od prije 15 godina. Kroz priču o svešteniku koji, uvjeren da čini dobro, zloupotrebljava moć i prelazi granicu između pomoći i nasilja, otvara i pitanja slobode, odgovornosti i opravdanosti sile. Sve dodatno usložnjava manipulacija nad onima koji su podlegli bolestima zavisnosti i koji pokušavaju da se izliječe.

Reditelj Goran Stanković je rekao da je, iako je priča nastala na osnovu događaja od prije više od decenije i po, tema tokom rada na filmu postajala sve aktuelnija. Tokom rada izdvojila se, dodao je on, tema kako se pozicionira moć i kako se zloupotrebljava.

– Postavlja se pitanje da li i u kojoj mjeri u stvari nasilje može da bude od koristi i da li može da se dozvoli jednom čovjeku da određuje koliko nasilja i sile će da upotrijebi da nekom pomogne, a kad tu mjeru prevrši i onda se dogodi da nekoga usmrti - rekao je Stanković, odgovarajući na pitanja moderatorke Svetlane Višnjić. Režiser napominje da može povjerovati u ideju da je sveštenik osnovao centar sa plemenitom idejom da ljudima pomogne, ali, problem je nastao kada je on prestao da preispituje svoje postupke, a institucije nijesu reagovale na vrijeme.

Zavisnost nije za osudu

Glumac Vučić Perović govorio je o odnosu svog lika prema centru za liječenje zavisnosti, povjerenju koje tamo dobija, ali i promjenama kroz koje prolazi tokom priče. Odnosno, o supstituciji koju mu je centar ponudio u odnosu na spoljni svijet. Za Perovića je važno što film problem zavisnosti ne predstavlja kroz jednostavno osuđivanje ljudi koji se bore sa ovom bolešću.

– Mislim da ovaj film otvara jedan drugačiji uvid u ovu problematiku zavisnosti. Da to nije samo puko osuđivanje, da su to neki ljudi koji su odlučili da im život bude bolji, pa su onda otišli u to. Mislim da je po strani ozbiljna bolest. Nisam siguran koliko naše društvo to prepoznaje i koliko tim ljudima olakšava život - rekao je Perović, između ostalog. Dodao je da mu je drago što je kraj filma ostao otvoren.

Glumac Goran Slavić kazao je da je tokom rada na filmu bilo važno da svaki lik dobije svoj karakter i prepoznatljivost. Dule, dodaje Slavić, ima strah od svega što ga čeka van komune, ali ga upravo taj strah drži i motiviše da pomaže drugim ljudima. Smatra i da njegov lik snažno vjeruje u Boga, možda čak i više nego u ono što govori otac Branko. Dio tih karakteristika nastao je tokom proba i snimanja, kroz improvizacije i rad na setu.

– Preduslov za dobar film jeste stvarno dobra ideja, ali zatim treba taj scenario napisati, treba sve realizovati, treba znati raditi sa glumcima i na kraju to treba izmontirati - rekao je Slavić, dodajući da je važno što film ne nudi jednostavnu podjelu na dobre i loše.

Koproducentkinja filma Marija Perović navela da su je projektu privukli prije svega tema kojom se film bavi, ali i saradnja sa producentskom kućom čiji je jedan od osnivača reditelj Goran Stanković. Ona smatra da priča filma otvara pitanje društvenog suočavanja sa problemima koji nijesu vezani samo za jedno mjesto ili sredinu. Kao jednu od ključnih poruka filma izdvaja pitanje zavisnosti, ali i slobode i moći.

Predstavljanje filma "Oče naš"

-FOTO: ŽIVANA JANJUŠEVIĆ

– U životu nije dobro kada se jedna zavisnost zamijeni drugom. I mislim da je to suština ovog filma. Moć je grozna, ali kada apsolutno nemamo svijest da treba da funkcionišemo kao slobodni ljudi - rekla je Perović.

Ona je povukla paralelu sa filmovima o ljudima koji nakon dugog boravka u zatvoru izlaze u svijet sa kojim više ne znaju da funkcionišu. Sličan problem vidi i kod likova iz "Oče naš".

– Kao što njega nisu pripremili čuvari na ono što je život van zatvora ili socijalni radnici, na isti način Dejan, Dule i svi drugi nisu spremni na ono što se dešava napolju - rekla je Perović.

Preuzmite našu aplikaciju