Ostavite mi bore, čitav život mi je trebao za njih

Filmovi su u Podgorici prikazani zahvaljujući tematskoj manifestaciji "Fare Cinema" koju je pokrenulo Ministarstvo vanjskih poslova i međunarodne saradnje Republike Italije, kroz saradnju Ambasade Republike Italije u Crnoj Gori, Italijanskog instituta za kulturu u Beogradu i Sekretarijata za kulturu Glavnog grada.

Амбасадорка Еголи говорила о значају Ане Мањани за кинематографију

-ФОТО: СЕКРЕТАРИЈАТ ЗА КУЛТУРУ/ЂОРЂЕ ЦМИЉАНИЋ

Ambasadorka Italije u Crnoj Gori Laura Egoli, koja se publici obratila na italijanskom, ali i pisanim putem na našem jeziku, istakla je da je cilj manifestacije da crnogorskoj publici pruži priliku da se susretne sa italijanskom kulturom kroz univerzalni jezik filma, istovremeno ističući kreativnost, raznovrsnost tema i kvalitet savremene italijanske filmske produkcije. Podsjetila je i na značaj dugogodišnje saradnje Ambasade Italije sa podgoričkim Sekretarijatom za kulturu, podsjećajući i na činjenicu da se u Veneciji trenutno održava jedan od najznačajnijih svjetskih filmskih festivala, čuvena Mostra. Iako, kako je rekla, nije dugo u Crnoj Gori, mnogo je čula o kvalitetu saradnje Ambasade sa Sekretarijatom.

– Ova saradnja donijela je važne rezultate: ne samo filmske projekcije, već i susrete, konferencije, razmjene i zajedničko dijeljenje svega onoga što oplemenjuje čovjeka, a to je kultura. Zato želim da zahvalim svima onima koji su doprinijeli tome da ova saradnja bude moguća i koji i dalje vjeruju u vrijednost kulture kao sredstva koje je u stanju da približi ljude, zemlje i različite senzibilitete. Citiraću Dantea: "Nijeste stvoreni da živite kao zvijeri, već da slijedite vrlinu i znanje" - navela je Egoli, dodajući da se rukovode ovom misli.

Пубика у Његошевом парку

-ФОТО: СЕКРЕТАРИЈАТ ЗА КУЛТУРУ/ЂОРЂЕ ЦМИЉАНИЋ

Ambasadorka je publici približila i značaj filma o ikoni ne samo italijanske, već svjetske kinematografije, glumici Ani Manjani, koju je u filmu otjelovila isto tako značajna glumica Monika Gveritore, a kojoj je ovaj film i rediteljski debi. Egoli je istakla da je Gveritore sa izuzetnom hrabrošću i umijećem iznijela ulogu i ispričala priču o istinskoj "legendi" - Ani Manjani, jednoj od najvećih, najizrazitijih i najautentičnijih ličnosti u istoriji italijanskog filma.

Radnja se odvija u noći 21. marta 1956. godine, kada Ana Manjani – prva Italijanka koja je dobila Oskara – iščekuje telefonski poziv kojim će joj biti saopšteno da je osvojila tu nagradu za film "Tetovirana ruža".

Ana Manjani je oličennje Italije u svijetu, a u Italiji njen lik neraskidivo je vezan za Rim, gdje su je svi zvali i dalje od milja zovu Anarela (Anica), istakla je ambasadorka. Za stanovnike Rima, ali i sve ljubitelje njenih filmova, Manjani je umjetnica sposobna da svojim likovima podari rijetku dubinu i istinitost, a da se nikada ne skriva iza tehnike niti pokušava da uljepša ono što je bilo neprijatno, bolno ili nesavršeno. Zato se publika lako poistovjećivala s njenim krhkim, ranjivim, a opet snažnim ženskim likovima. Manjani je uspjela da istim takvim pristupom životu i umjetnosti, ostavi dubok trag u italijanskoj kulturi i u kolektivnoj mašti, dodala je Egoli, podsjetivši na anegdotu vezanu za veliku glumicu.

Кадар из филма о Ани Мањани

-ФОТО: СЕКРЕТАРИЈАТ ЗА КУЛТУРУ/ЂОРЂЕ ЦМИЉАНИЋ

Прије пројекције публици се обратила амбасадорка Еголи

-ФОТО: СЕКРЕТАРИЈАТ ЗА КУЛТУРУ/ЂОРЂЕ ЦМИЉАНИЋ

– Obraćajući se šminkeru prije jednog filmskog snimanja, Manjani je rekla: "Ostavi mi sve bore, nemoj da mi ukloniš nijednu. Sve sam ih skupo platila. Bio mi je potreban cijeli život da ih dobijem!" To su riječi koje govore o borama, ali zapravo govore o životu. O životu proživljenom do kraja, bez brisanja ičega, bez stida zbog sopstvenih rana i bez odricanja od sopstvene autentičnosti. I upravo zato je Ana Manjani, i danas, Ana, naša Anarela - rekla je ambasadorka Egoli.