Preminula slikarka Vasilisa Radojević

Postoje umjetnici koji slikaju život i oni koji od njegovih rana, padova i ožiljaka stvaraju čitave svjetove. Slikarka Vasilisa Radojević je pripadala onima koji nijesu pristajali na tišinu, koji su bol pretvarali u boju, nemir u pokret, a žensku ranjivost u snagu koja se iznova uzdiže. Njeno slikarstvo je bilo ispovijest bez zadrške, susret sa samom sobom i svijetom, ponekad surovim, ali uvijek dostojnim umjetničkog preispitivanja.

"Žene imaju krila za pad i za let", kazala je Vasilisa u intervjuu 21. februara 2019. za "Dan", koji objavljujemo sjutra, u štampanom izdanju, kao sjećanje na ovu istaknutu crnogorsku umjetnicu, koja je preminula juče u Nikšiću, u 71. godini.

U tim riječima sabrana je i suština njenog života i njenog stvaralaštva: umjetnost kao prostor u kojem je sve ono neizrecivo dobijalo svoj oblik, boju i krila.

"Vasilisina umjetnost je umjetnost postmodernog usamljenika i srednjovjekovnog alhemičara. Ona traži umni i emocionalni angažman. Na njenim djelima vidljivo je tanatično ustrojstvo i princip nade. Njen je svijet umjetničke istine koja nam nezadržanom, ekspresivnom snagom svjedoči postojanje svog entiteta iznad pojavne stvarnosti. Naposljetku, Vasilisa Radojević je nadrealista čija estetska igra od svakog posmatrača čini snijevača", rekla je mr Selma Đečević, teoretičarka savremene umjetnosti, otvarajući samostalnu izložbu ove likovne umjetnice u podgoričkim Muzejima i galerijama, 2019. godine.

​Vasilisa Radojević je diplomirala slikarstvo na Akademiji primenjenih umetnosti u Beogradu. Studijski se usavršavala u Rimu i Firenci. Radila je kao scenografkinja na RTCG-u. Bavila se figurativnim slikarstvom i crtežom, koji pripadaju korpusu fantastike. Njene radove karakteriše silovit, ekspresivan crtački gest i kolorit koji se kreće od tamnog, turobnog do žestokog, eruptivnog.

U kompozicionom smislu, slike su iracionalne, uskovitlane, sa naglašenim dramatičnim momentima. Ikonografski sloj čine halucinantni prizori u kojima se u zagonetnim uzajamnim odnosima pojavljuje čitav imaginarijum ženskih aktova, krilatih balerina, palih i uzletjelih anđela, zoomorfnih bića, konja, ptica, situiranih na aperspektivnim pozadinama na kojima se naziru obrisi šagalovskih kuća ili pozornica.

Ženske figure i balerine u plesnim pozama, koje su, u odnosu na druga bića u komplikovanim scenama, prikazane graciozno i lako, simbolizuju duhovno uspeće i mogu se tumačiti kao transfigurativni autoportreti umjetnice.

Crteži rađeni perom ili bajcom karakteristične šrafure, koji odišu atmosferom melanholije, sablasnih opsjena, mračnih slutnji i košmarnih snova, direktan su odraz ogoljene nutrine umjetnice.

Samostalno je izlagala u Podgorici, Beogradu, Svetom Stefanu, Nikšiću, Dubrovniku, Splitu, Rimu, Budvi, Bečićima, Tivtu i na Sardiniji.

Učestvovala je na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu, među kojima su najznačajnije izložbe u Parizu, Londonu, Firenci, Monaku i Madridu. Dobitnica je prve nagrade za slikarstvo APU, Beograd (1978), prve nagrade za crtež Dubrovačkog likovnog salona (1982), nagrade "Pajper", koja se dodjeljuje najboljem mladom slikaru za izložbu realizovanu u Rimu (1987). Bila je članica ULUCG-a od 1978. godine.

Vasilisa Radojević će biti sahranjena u četvrtak, 29.10.2026, u 13 časova, na Starom groblju u Nikšiću.