Crnogorski sport 20 godina nakon obnove nezavisnosti: Da ne ostanu samo uspomene na slavne dane

Imao je crnogorski sport u protekle dvije decenije slavne dane.

Slavile su se medalje ženske rukometne reprezentacije Crne Gore (srebro na Olimpijskim igrama 2012) u Londonu i iste godine zlato na EP u Beogradu.

Vaterpolo reprezentacija Crne Gore je bila šampion Evrope 2008. godine u Malagi, kada je u finalu srušila Srbiju 6:5, slavljeni su i bokser Dejan Zlatičanin koji je postao profesionalni šampion svijeta, džudista Srđan Mrvaljević je bio vicešampion planete, medalje su osvajali su karatisti, atletičarka Marija Vuković je bila svjetska juniorska prvakinja i evropska seniorska vicešampionka, učesnica OI, prošle godine i prije nekoliko dana bronzanim medaljama obradovala nas je tekvondoistkinja Andrea Berišaj, najbolja sportistkinja Crne Gore u 2025.

Vaterpolisti su bili na krovu Evrope 2008.

EPA-LOPEZ PERUJO

Bilo je tu još zapaženih rezultata, prije svih paraolimpijaca Filipa Radovića i Luke Bakića, zapažen nastup na OI u Parizu imao je i jedriličar Milivoj Dukić.

Na velikim šampionatima učestvovali su košarkašice i košarkaši, rukometaši, odbojkaši, ovog ljeta će i odbojkašice nastupiti na EP, jedino fudbalska reprezentacija Crne Gore od kolektivnih sportova nije uspjela da se kvalifikuje na veliko takmičenje.

Bljeskove su imali i klubovi – Primorac je bio šampion Evrope 2009. godine, rukometašice Budućnosti su dva puta pokorile Evropu. Košarkaši Budućnosti su osvojili ABA ligu 2018.

Sve su to uspjesi za ponos i diku, ali dvije decenije nakon obnove nezavisnosti, sve je manje velikih rezultata. A od slavnih dana kada su se slavile medalje prošlo je mnogo godina. Od zlata ženske rukometne reprezentacije Crne Gore na EP u Beogradu čak 14. Mada je i bronza na EHF Euru "lavica" 2022. slavljena kao zlato.

Došlo je i do smjene generacija, talenti rano odlaze u inostranstvo za boljim uslovima, pa je možda vrijeme da država napravi selekciju sportova.

Da se odredi koji su to sportovi u koje treba najviše ulagati, a koji bi mogli u budućnosti da donesu nove uspjehe i medalje. Da se stvori uslovi da se razvijaju, da se ulaže u infrastrukturu.

Samo tako mladi sportisti mogu da se zadrže ovdje i da budu najbolji ambasadori Crne Gore u nadolazećim godinama. Moraju se praviti dugoročne strategije i moraju se realizovati.

Ukoliko tako ne bude, ostaće samo uspomene na slavne dane.