Naod Vuković bio je čuvar duha Durmitora

Opština Žabljak organizuje 21. aprila u 8.30 časova komemorativnu sjednicu povodom smrti Naoda Vukovića, u bioskopskoj sali, u Žabljaku. Književnik Vuković biće sahranjen istog dana na gradskom groblju

Književnik Naod Vuković preminuo je 17. aprila 2026. godine u 94. godini života, saopštila je porodica. Rođen je 1932. godine u selu Merulja, kod Žabljaka. Osnovnu (četvororazrednu) školu završio je u Novakovićima, nižu gimnaziju u Pljevljima i Nikšiću, Srednju tehničku školu u Titogradu (Podgorica), Višu pedagošku školu u Kragujevcu i Ekonomski fakultet u Titogradu (Podgorica). Veći dio radnog vijeka proveo je kao prosvjetni radnik, a posljednjih petnaestak godina radio je u privrednim organizacijama.

– Naod Vuković je etički personalni fenomen ovoga vremena... Blago vijeku kome je u ličnoj stvarnosti stvarao Naod Vuković. Blago vjekovima koji ga moraju radi sopstvenog ponosa pamtiti...– zapisao je, između ostalog, književnik Perivoje Popović na vijest o odlasku Vukovića.

Kroz godine prošle mnoge...

Vuković je objavio više radova iz prosvjetne struke, kao i humoreske u raznim listovima i časopisima. Autor je zbirki poezije "Vrijeme zemno", "Kroz godine prošle mnoge", "Dok vjetrovi kovitlaju", "Istok Vostok meni isto". Pisao je i prozu. Objavio je romane: "Mališa", "Košmar", "Tamo gdje bogovi sanjaju"; kao i zbirku pripovjedaka "Trepeti prošlosti".

Bio je Član Udruženja književnika Crne Gore, Udruženja književnika Srbije, Književne zajednice Jugoslavije i književnog kluba Žabljak, čiji je predsjednik. Dobitnik je više priznanja. Redovni član Matice srpske.

Odlazak pjesnika ostavlja za sobom stihove koji svjedoče o tihom, ali duboko proživljenom svijetu koji nije uzalud potrošen, već sačuvan u svakom slogu i riječi. Njegova poezija vibrira ispovjednim tonovima prožetim melanholijom i nostalgijom, osvjetljavajući život koji je u sebi nosio i bol i ljepotu postojanja.

U njegovom stvaralaštvu prepoznaje se snažan zavičajni osjećaj, srce koje je uvijek kucalo u ritmu porijekla i pripadnosti. Ta veza sa zavičajem pretočena je u književnost koja nosi emociju tuge, krika i unutrašnjeg nemira, ali i duboke privrženosti ljudima i prostoru iz koga je potekao.

Odlazak Naoda Vukovića predstavlja nenadoknadiv gubitak za Žabljak, kojem je on bio privržen cijelim svojim životom i stvaralaštvom, konstatovao je predsjednik Skupštine opštine Žabljak Ivan Popović na svom Fejsbuk profilu.

– Kao prosvjetni radnik, književnik i hroničar našeg vremena, Naod je ostavio neizbrisiv trag u kulturnom i društvenom životu Žabljaka. Njegov rad i posvećenost prepoznati su kroz brojna priznanja, među kojima se posebno izdvaja nagrada "17. septembar", najviše priznanje koje se dod‌jeljuje na Žabljaku.

Наод Вуковић (1932-2026)

-ФОТО: СРЂАН БОЉЕВИЋ

Kroz svoje romane i poeziju, on je čuvao duh Durmitora i prenosio ga generacijama, ostajući do posljednjeg dana vjeran svojim korijenima i zavičaju – istakao je predsjednik Skupštine opštine Žabljak.

Opština Žabljak organizuje 21. aprila u 8.30 časova komemorativnu sjednicu, u bioskopskoj sali, u Žabljaku. Književnik Vuković će istog dana biti sahranjen u 14.30 časova na gradskom groblju.

Preuzmite našu aplikaciju